تبلیغات
ولای حیدر
تاریخ : یکشنبه 29 اردیبهشت 1392 | 03:20 ب.ظ | نویسنده : سفیر شیدایی
عده ای از نیکوکاران حسرت می خورند چرا کمتر نیکی کردند و عده ای حسرت می خورند ای کاش فلان کار را کرده بودند و ....اما در روایت زیر به دسته ای از مردم اشاره شده که واقعا جز خاسر ترین افراد درروز قیامت هستند.

امیرالمومنین علی (علیه السلام) می فرمایند:

بزرگترین حسرت های روز قیامت ،حسرت کسی است که مالی در غیر اطاعت خدا به دست آورده و دیگری آن را به ارث برده است و در راه اطاعت خدا خرج کرده و به سبب آن وارد بهشت شده ولی نخستین به وسیله آن وارد دوزخ گردیده است.


منبع:شرح ابن ابی الحدید ج20 ص 74/حکمت 421 نهج البلاغه



طبقه بندی: امام علی(ع)،

تاریخ : یکشنبه 29 اردیبهشت 1392 | 02:34 ب.ظ | نویسنده : سفیر شیدایی

 امیرالمومنین علی (علیه السلام): منْ تواضعَ قلبُهُ لِلّهِ لمْ یسأمْ بدنُهُ مِن طاعةِ الله.



هر کس قلبش برای خدا تواضع داشته باشد بدنش از طاعت خدا خسته نمی شود.


بحار الانوار، ج 75، ص 9



تاریخ : پنجشنبه 17 اسفند 1391 | 01:03 ق.ظ | نویسنده : سفیر شیدایی

آن نام که جاری شده از سوی خدا، عالی اعلی، "علی نامی " است که بر مُلک جهان گرچه امیر است، خودش دوش کِشد کیسه ی خرما، دل شب ها و به دنبال یتیمی است که هر شب رَود و راحت و آسوده بخوابد و بداند که همان مرد خدا آید و دستی ز محبّت به سر و روش کشاند و چو هر شب سهم او در بَرَش آرام گذارد ...

                   

و اگر لفظ پدر کافی او نیست ولی او که پدر هست ... پدر جان! ما همه غرق گناهیم و همه روی سیاهیم. "تو که ما را نه رها کردی و نه غافلی از ما"، دل آلوده ی ما را بنما صاف و "خدا را تو بخوان" تا که ببخشاید و ما چشم بیابیم و ببینیم "محبّت ز تو جاری است و آرام بگیریم."




طبقه بندی: دلگویه، امام علی(ع)،

تاریخ : جمعه 11 اسفند 1391 | 11:35 ب.ظ | نویسنده : سفیر شیدایی
اگر سخنان امام علی(علیه السلام) را که نگاهی بیندازیم، به خوبی می توانیم ویژگی های جوامعی را که هنوز در آن زمان وجود خارجی نداشتند، از بیان گهربار امام بیابیم. امام در سخنانی گران بها آنان را چنین معرفی می کند:

«به خدا که بر سر کار بمانند تا حرامی از خدای را نگذارند، جز آنکه آن را حلال شمارند و پیمانی استوار نماند، جز آنکه آن را بگسلانند و خانه ‏ای در دهستان و خیمه ‏ای در بیابان نبود، جز آن که ستم بدان رسد و ویرانش گرداند و بدرفتاری شان مردم آنجا را بگریزاند. تا آنجا که دو دسته بگریند:


دسته ‏ای برای دین خود که از دست داده ‏اند و دسته ‏ای برای دنیای خویش که بدان نرسیده ‏اند و یاری یکی دیگری را چون یاری بنده باشد به مولا، اگر حاضر است راه او پوید و اگر غایب است بد او گوید، و تا آنکه هر کس گمان وی به پروردگار نیکوتر بود، رنج او در آن بلا بیشتر بود. پس اگر پروردگار شما را عافیتی داد، بپذیرید و اگر به بلایی مبتلا ساخت، شکیبایی پیش گیرید که عاقبت از آن پرهیزگاران است».(1)

«و زودا که پس از من بر شما روزگاری آید، که چیزی از حق پنهان تر نباشد و از باطل آشکارتر؛ و از دروغ بستن بر خدا و رسول او بیشتر؛ و نزد مردم آن زمان کالایی زیانمندتر از قرآن نیست، اگر آن را چنانکه باید بخوانند و نه پرسودتر از قرآن، اگر معنی کلماتش را برگردانند و در شهرها چیزی از معروف ناشناخته ‏تر نباشد و شناخته ‏تر از منکر.

حاملان کتاب خدا آن را واگذارند، و حافظانش آن را به فراموشی بسپارند. پس در آن روزگار قرآن و قرآنیان از جمع مردمان دورند، و رانده و مهجور. هر دو با هم در یک راه روانند و میان مردم پناهی ندارند. پس در این زمان قرآن و قرآنیان میان مردمند و نه میان آنان، با مردمند و نه با ایشان. چه، گمراهی و رستگاری سازوار نیایند، هر چند با هم دریکجا بپایند. پس آن مردم در جدایی متفقند، و از جمع گریزان.»

گویی آنان پیشوای قرآن اند، نه قرآن پیشوای آنان. پس جز نامی از قرآن نزد شما نماند، و نشناسند جز خط و نوشته آن و از این پیش چه کیفر که بر نیکوکاران نراندند، و سخن راستشان را دروغ بر خدا خواندند، و کار نیک را پاداش بد دادند. همانا آنان که پیش از شما بودند، تباه شدند به خاطر آرزوهای دراز که در سر داشتند، و نهان بودن مرگ از آنان که باورش نمی‏داشتند، تا موعود بر آنان درآمد، موعودی که با آمدنش عذری نپذیرند، و توبه را به حساب نگیرند و به همراه آن بلا و سختی بارگشاید، و هنگام کیفر و عقوبت آید».(2)


ادامه مطلب

طبقه بندی: نهج البلاغه، امام علی(ع)،

تعداد کل صفحات : 14 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...